ยาฆ่าแมลง
    ยาฆ่าแมลงหรือสารเคมีกำจัดศัตรูพืช  คือ  วัตถุที่มีพิษที่นำมาใช้เพื่อป้องกันกำจัดศัตรูพืช สัตว์ และมนุษย์  ทำในการเกษตรและสาธารณสุข
    สารเคมีกำจัดศัตรูพืชหรือยาฆ่าแมลงเป็นวัตถุมีพิษที่อนุญาตให้นำมาใช้ป้องกันกำจัดศัตรูพืชในผลิตผลทางการเกษตรได้  แต่ต้องมีสารพิษตกค้างในปริมาณไม่เกินค่ากำหนดตามประกาศกระทรวงสาธารณสุขฉบับที่ 163 (พ.ศ.2538)  แต่ปัจจุบันยังคงตรวจพบสารพิษตกค้างเกินมาตรฐานในผลิตผลทางการเกษตรหลายชนิด ดังนั้น กองอาหารจึงได้พัฒนาชุดทดสอบหายาฆ่าแมลง(กลุ่มฟอสเฟต,คาร์บาเมต) ในอาหารเพื่อสามารถนำไปตรวจสอบหายาฆ่าแมลงในอาหารนอกห้องปฏิบัติการได้ ทราบผลได้รวดเร็วและมีความแม่นยำสูง

ผลกระทบต่อร่างกาย
    เมื่อได้รับสารเคมีกำจัดศัตรูพืชเข้าสู่ร่างกาย  จะเกิดปฏิกิริยาทางเคมีกับเอนไซม์ในร่างการ  มีผลให้เกิดการขัดขวางการทำหน้าที่ตามปกติของระบบประสาททั้งในคนและสัตว์  ความเป็นพิษนั้นขึ้นอยู่กับคุณสมบัติของสารเคมีแต่ละชนิด  วิธีการได้รับสารเข้าสู่ร่างกายปริมาณความถี่  สุขภาพของผู้ได้รับสารพิษ  อาการที่ปรากฏ  คือ  อ่อนเพลีย  ปวดศรีษะ  มึนงง  หายใจลำบาก  แน่นในอก  คลื่นไส้  อาเจียน  ท้องเดิน  กล้ามเนื้อโดยเฉพาะที่ลิ้นและหนังตาจะกระตุก  ชักหมดสติ
    - บริโภคอาหารที่มีสารพิษตกค้างเป็นประจำ  ทำให้ร่างกายอ่อนแอ  ขาดความต้านทานโรค
    - หากได้รับยาฆ่าแมลงเข้าสู่ร่างกาย  ทำให้เกิดอาการวิงเวียง  คลื่นไส้  อาเจียน  หายใจขัด  และหัวใจอาจหยุดเต้น

กลุ่มสินค้าที่มีการปนเปื้อน
    ผักสด  ผลไม้สด  ปลาเค็ม

วิธีการตรวจ
    ใช้ชุดทดสอบยาฆ่าแมลงกลุ่มฟอสเฟตและคาร์บาเมต ของกรมวิทยาศาสตร์การแพทย์

เกณฑ์มาตรฐานที่ใช้ในการวัด
    ตรวจพบในระดับที่ปลอดภัย(ไม่เกินร้อยละ 50 ของปริมาณสารพิษที่ยับยั้งการทำงานของเอนไซม์ในร่างการ)